Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

Prof. dr hab. n. med. JERZY EDWARD KIWERSKI

REKTOR Wyższej Szkoły Rehabilitacji w Warszawie, polski lekarz ortopeda, konsultant Oddziału Rehabilitacji, a także były dyrektor Stołecznego Centrum Rehabilitacji, konsultant Centrum Kompleksowej Rehabilitacji, światowej sławy specjalista w dziedzinie ortopedii, traumatologii i rehabilitacji.

ŻYCIORYS
Profesor Jerzy E. Kiwerski urodził się 24 czerwca 1937 roku w rodzinie inteligenckiej w Warszawie, w roku 1954 ukończył gimnazjum Wojciecha Górskiego.
W 1955 roku rozpoczął studia lekarskie w Szczecinie, w Pomorskiej Akademii Medycznej. Dyplom ukończenia studiów uzyskał w 1963 roku.
W trakcie trwania nauki pracował w Zakładzie Anatomii Prawidłowej Pomorskiej Akademii Medycznej, początkowo jako laborant, a następnie na etacie zastępcy asystenta. W roku 1962 rozpoczął pracę w Zakładzie Anatomii Patologicznej Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie na stanowisku asystenta. W latach 1963-1964 odbył staż podyplomowy w Szpitalu Czerniakowskim, a także w Instytucie Matki i Dziecka.

Po odbyciu staży podyplomowych, zgodnie z zainteresowaniami klinicznymi
1 stycznia 1965 roku rozpoczął pracę w Stołecznym Centrum Rehabilitacji
w Konstancinie. Bardzo szybko dał się poznać jako lekarz ze szczególnymi zainteresowaniami naukowymi i dydaktycznymi. W roku 1967 podówczas Docent Marian Weiss zatrudnił go w nowo powstałej na bazie STOCER Klinice Rehabilitacji Akademii Medycznej. W latach 1967-1977 zostawał kolejno asystentem, starszym asystentem i adiunktem Kliniki. W 1967 roku po zdaniu odpowiednich egzaminów uzyskał pierwszy stopień, a w 1969 roku drugi stopień specjalizacji w zakresie rehabilitacji. Jego zainteresowania chirurgią spowodowały, że specjalizował się
w ortopedii i traumatologii, uzyskując tytuł specjalisty pierwszego stopnia w 1971 roku, natomiast w 1974 roku zdobył tytuł drugiego stopnia z ortopedii
i traumatologii.

W roku 1971 bronił pracy doktorskiej pod tytułem: “Postrzałowe uszkodzenia nerwów obwodowych”, a w roku 1975 uzyskał tytuł doktora habilitowanego na podstawie pracy “Próby zwiększania przydatności ręki tetraplegika drogą stosowania przeszczepów nerwów i stymulatorów implantowanych”.

5 lipca 1984 roku Uchwałą Rady Państwa otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. 16 lutego 1999 roku otrzymał nominację Ministra Zdrowia
na stanowisko profesora zwyczajnego w Akademii Medycznej w Warszawie.

Profesor Jerzy E. Kiwerski od roku 1981 do roku 2007 był Kierownikiem Katedry i Kliniki Rehabilitacji Akademii Medycznej w Warszawie, a w latach 1991 – 1998 równolegle Naczelnym Dyrektorem Centrum Rehabilitacji im. Prof. Mariana Weissa. W okresie od 1973 roku do 1999 roku pełnił funkcję ordynatora oddziału neuroortopedycznego Centrum Rehabilitacji w Konstancinie. Oddział, który prowadził był jedynym tego rodzaju w kraju – zajmował się kompleksowym leczeniem chorych po urazie kręgosłupa.

W latach 1987-1991 był członkiem Krajowego Zespołu Specjalistycznego
w dziedzinie rehabilitacji, a także konsultantem regionalnym do spraw rehabilitacji. Od roku 1982 do roku 2002 był specjalistą wojewódzkim, dla województwa stołecznego do spraw rehabilitacji. W latach 1981-1990 był kierownikiem programu resortowego MZXII “Rehabilitacja”. W latach 2002 – 2008 piastował funkcję konsultanta krajowego w dziedzinie rehabilitacji medycznej, natomiast w okresie
od 2007 do 2011 pracował w Zakładzie Rehabilitacji II Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Prof. dr hab. n. med. Jerzy E. Kiwerski od roku 2007 jest REKTOREM Wyższej Szkoły Rehabilitacji w Warszawie, a także prowadzi wykłady i seminaria w Zakładzie Rehabilitacji Oddziału Fizjoterapii II Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Od roku 1965 nieprzerwanie pracuje również
w Stołecznym Centrum Rehabilitacji w Konstancinie, obecnie pełni funkcję konsultanta Oddziału Rehabilitacji.

DOROBEK NAUKOWY

  • ponad 700 prac publikowanych (w tym 100 obcojęzycznych)
  • 520 wygłoszonych referatów (w tym 110 obcojęzycznych)
  • autorstwo, redakcja lub współredakcja 28 podręczników, monografii
  • ponad 500 referatów wygłoszonych na kongresach i sympozjach krajowych i zagranicznych

NAJWAŻNIEJSZE OSIĄGNIĘCIA NAUKOWE

  • wyjaśnienie mechanizmu urazu nerwu obwodowego w jamie postrzałowej
  • elektrodiagnostyka uszkodzeń rdzenia kręgowego
  • wykorzystanie funkcjonalnej stymulacji rdzenia kręgowego do wymuszenia użytecznej funkcji porażonej ręki
  • przywrócenie prostej funkcji porażonej ręki przez przeszczep nerwu mięśniowo-skórnego na nerw pośrodkowy
  • wprowadzenie w Polsce stabilizacji złamanego zęba kręgu obrotowego śrubą dociskową
  • wprowadzenie wszczepów z ceramiki korundowej w chirurgii kręgosłupa
  • opracowanie kompleksowej metody leczenia uszkodzeń rdzenia kręgowego
  • recenzowanie ponad 180 projektów naukowych (KBN, MNiSW)

DOROBEK DYDAKTYCZNY

  • promowanie 4 habilitacji, 28 doktoratów, ponad 120 prac magisterskich i 230 prac licencjackich
  • recenzowanie 32 prac habilitacyjnych, 44 doktoratów oraz około 150 prac magisterskich, a także 30 wniosków o nadanie tytułu profesora i jednego o nadanie tytułu doktora honoris causa
  • recenzowanie około 450 prac do periodyków (udział w pracach 15 Komitetów Redakcyjnych, w tym 5 zagranicznych)
  • kierowanie blisko 90 specjalizacjami lekarskimi w zakresie rehabilitacji  i chirurgii urazowej
  • 30 lat dydaktyki podyplomowej na kursach specjalizacyjnych i atestacyjnych do egzaminu państwowego z rehabilitacji medycznej
  • organizowanie egzaminów specjalizacyjnych i przewodnictwo komisjom egzaminacyjnym
  • 50 lat wykładów i seminariów oraz ćwiczeń klinicznych w zakresie rehabilitacji medycznej dla studentów WSR, WUM i AWF

GDPR

    Skip to content